Shloka 15
Arjuna’s request to Krishna and the opening of the Kāśyapa–Brāhmaṇa mokṣa discourse (Āśvamedhika-parva 16)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत आश्वमेधिकपर्वके अन्तर्गत अश्वमेधपर्वमें पंद्रहवाँ अध्याय पूरा हुआ
āgacchad brāhmaṇaḥ kaścit svargalokād ariṃdama | brahmalokāc ca durdharṣaḥ so 'smābhiḥ pūjito 'bhavat || śatrudamana! ekadā durdharṣo brāhmaṇo brahmalokād avaruhya svargalokaṃ gatvā mama samīpam āgataḥ | mayā sa vidhivat pūjitaḥ, mokṣadharme ca praśnaḥ kṛtaḥ | bharataśreṣṭha! mama praśnasya sa sundareṇa vidhinā pratyuvāca | pārtha! tad eva te 'haṃ vakṣyāmi; anyathā-buddhiṃ mā kṛthāḥ, dhyānena śṛṇu ||
వాయుదేవుడు అన్నాడు—శత్రుదమన! ఒకనాడు ఒక దుర్ధర్ష బ్రాహ్మణుడు బ్రహ్మలోకంనుండి దిగివచ్చి, స్వర్గలోకాన్ని దాటి నా వద్దకు వచ్చాడు. నేను విధివిధానాలతో అతనిని పూజించి, మోక్షధర్మం గురించి ప్రశ్నించాను. భరతశ్రేష్ఠా! అతడు నా ప్రశ్నకు సుందరంగా, యథావిధిగా సమాధానం చెప్పాడు. పార్థా! అదే ఉపదేశాన్ని ఇప్పుడు నీకు చెబుతున్నాను—వ్యతిరేక సందేహాలు పెట్టుకోకుండా, ఏకాగ్రంగా విను.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The passage frames mokṣadharma as authoritative knowledge transmitted through proper reverence and disciplined listening: honoring a realized teacher, asking sincerely about liberation, and receiving the answer with focused attention and without contrarian doubt.
Vāyu recounts that a formidable Brahmin descended from Brahmaloka, came via Svargaloka to him, was duly honored, and then answered Vāyu’s question on mokṣadharma. Vāyu now prepares to relay that teaching to Pārtha (Arjuna), urging attentive listening.