Shloka 6
Marutta’s Sacrifice: Indra’s Threat, Saṃvarta’s Mantric Restraint, and Divine Reconciliation (अध्याय १०)
मरुत्त उवाच त्वं चैवैतद् वेत्थ पुरंदरश्न विश्वेदेवा वसवश्चाश्विनौ च । मित्रद्रोहे निष्कृतिर्नास्ति लोके महत पापं ब्रह्म॒हत्यासमं तत्,मरुत्तने कहा--गन्धर्वराज! आप, इन्द्र, विश्वेदव, वसुगण तथा अश्विनीकुमार भी इस बातको जानते हैं कि मित्रके साथ द्रोह करनेपर ब्रह्महत्याके समान महान् पाप लगता है। उससे छुटकारा पानेका संसारमें कोई उपाय नहीं है
marutta uvāca | tvaṃ caivaitad vettha purandaraś ca viśvedevā vasavaś cāśvinau ca | mitradrohe niṣkṛtir nāsti loke mahat pāpaṃ brahmahatyāsamaṃ tat ||
మరుత్తుడు అన్నాడు—“గంధర్వరాజా! ఈ సంగతి నీకూ తెలుసు; అలాగే పురందరుడైన ఇంద్రుడు, విశ్వేదేవులు, వసువులు, ఇద్దరు అశ్వినీకుమారులకూ తెలుసు—మిత్రద్రోహానికి ఈ లోకంలో ప్రాయశ్చిత్తం లేదు. అది బ్రహ్మహత్యతో సమానమైన మహాపాపం.”
मरुत्त उवाच
Educational Q&A
Betrayal of a friend (mitradroha) is portrayed as an exceptionally grave adharma, comparable to brahminicide (brahmahatyā), and is said to admit no expiation—underscoring the sanctity of loyalty and trust.
Marutta addresses the Gandharva king and invokes the authority of major gods (Indra, Viśvedevas, Vasus, Aśvins) to affirm a moral judgment: treachery toward a friend brings an unforgivable level of sin.