Shloka 246
अश्रमवासिनां विषादः — Lament in Hastināpura after the Elders’ Forest Withdrawal
ब्रह्मकल्पैर्भवद्धिर्यत् समेतो5हं तपोधना: । “तपोधनो! आप ब्रह्मतुल्य महात्माओंका जो संग मुझे प्राप्त हुआ उससे मैं समझता हूँ कि यहाँ अपने लिये अभीष्ट गति मुझे प्राप्त हो गयी
brahmakalpair bhavadbhir yat sameto 'haṃ tapodhanāḥ | tapodhano! āp brahmatulya mahātmāoṃkā jo saṅga mujhe prāpta huā usse maiṃ samajhtā hūṃ ki yahāṃ apne liye abhīṣṭa gati mujhe prāpta ho gayī |
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఓ తపోధనులారా! బ్రహ్మసమాన మహాత్ములైన మీ సాంగత్యం నాకు లభించినందున, ఈ క్షణంలోనే ఇక్కడ నేను కోరిన గమ్యాన్ని పొందినట్లుగా భావిస్తున్నాను. ఇలాంటి బ్రహ్మతుల్య మహాపురుషుల సమాగమమే మార్గమూ, పరమ గమ్యమూ—అది పవిత్రం చేస్తుంది, ఉన్నతికి నడిపిస్తుంది, శ్రేయస్సును స్థిరపరుస్తుంది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse elevates satsanga—association with spiritually accomplished ascetics—as itself a means and marker of attaining one’s highest good (gati). Ethical and inner transformation is portrayed as arising from reverent proximity to the wise.
Vaiśaṃpāyana addresses a group of ascetics, praising them as Brahman-like and declaring that meeting them fulfills his desired spiritual aim, emphasizing the sanctifying power of their company.