Shloka 17
धृतराष्ट्रस्य वनप्रस्थानम् — Dhṛtarāṣṭra’s Departure for Forest Life
अग्रपादस्थितं चेम॑ विद्धि राजन् वधूजनम् । काडुशक्षन्तं दर्शन कुन्त्या गान्धार्या: श्वशुरस्य च,“राजन! आपको विदित हो कि अन्तःपुरकी सभी बहुएँ वनमें जानेके लिये पैर आगे बढ़ाये खड़ी हैं। वे सब-की-सब कुन्ती, गान्धारी तथा ससुरजीके दर्शन करना चाहती हैं
agrāpādasthitaṃ cema viddhi rājan vadhūjanam | kāṅkṣantaṃ darśanaṃ kuntyā gāndhāryāḥ śvaśurasya ca |
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఓ రాజా! ఇది కూడా తెలుసుకొనుము—అంతఃపురంలోని కోడళ్లు అందరూ అరణ్యానికి బయలుదేరుటకు పాదాలు ముందుకు పెట్టి సిద్ధంగా నిలిచియున్నారు. వారు కుంతీ, గాంధారీ మరియు పూజ్య శ్వశురుని దర్శించుటకై ఆకాంక్షిస్తున్నారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma within the family: even amid loss and transition, the household women uphold respect and relational duty by seeking auspicious audience (darśana) of elders before a major renunciatory departure.
Vaiśampāyana reports to the king that the palace daughters-in-law are ready to go to the forest and wish to see Kuntī, Gāndhārī, and their father-in-law (implicitly Dhṛtarāṣṭra), indicating a collective movement toward the elders’ forest life.