Shloka 26
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
अस्मिन् काले5थ सोल्पायुर्दिष्टान्तमगमत् प्रभु: । ते त॑ क्षुधाभिसंतप्ता: परिवार्योपतस्थिरे,उस दुर्भिक्षेके समय वह अल्पायु राजकुमार मृत्युको प्राप्त हो गया। वे सप्तर्षि भूखसे पीड़ित थे, इसलिये उस मरे हुए बालकको चारों ओरसे घेरकर खड़े हो गये
asmin kāle ’tha so ’lpāyur diṣṭāntam agamat prabhuḥ | te tu kṣudhābhisantaptāḥ parivāryopatasthire ||
ఆ సమయంలో స్వల్పాయుష్కుడైన ఆ యువరాజు తన విధి నిర్ణయించిన అంతాన్ని చేరాడు. ఆకలితో బాధపడిన ఋషులు ఆ మృత బాలుణ్ణి చుట్టుముట్టి నిలబడ్డారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the collision between destiny (diṣṭa) and human conduct under extreme need: famine and hunger can pressure even revered figures, and dharma is tested most sharply when survival instincts rise.
A short-lived prince dies at that moment. The hungry sages, suffering in a time of famine, gather around the child’s body, indicating a tense situation that anticipates an ethical dilemma about right action amid scarcity.