Shloka 129
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
गण्डोवाच अनृतं भाषतु सदा बन्धुभिश्च विरुध्यतु । ददातु कन्यां शुल्केन बिसस्तैन्यं करोति या
gaṇḍovāca anṛtaṃ bhāṣatu sadā bandhūbhiś ca virudhyatu | dadātu kanyāṃ śulkena bisastainyaṃ karoti yā ||
గండుడు చెప్పాడు—మృణాళం/బిస దొంగిలించే స్త్రీ ఎల్లప్పుడూ అసత్యం పలుకుగాక; బంధువులతో కూడా విరోధంలో ఉండుగాక; మరియు శుల్కం తీసుకొని కన్యాదానం చేయుగాక।
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
The verse lists morally blameworthy behaviors—habitual lying, hostility toward one’s own kin, treating a daughter’s marriage as a transaction for a fee, and petty theft—highlighting actions that violate dharma in speech, family duty, and social conduct.
A speaker (here attributed to Gaṇḍa within the passage) utters a condemnatory description or imprecation, enumerating unethical traits and acts as a characterization of a woman who behaves in such ways, within the broader Anuśāsana-Parva discourse on conduct and dharma.