Shloka 128
Puṣkara-Śapatha Itihāsa (Agastya–Indra Dispute at the Tīrthas) | पुष्कर-शपथ-आख्यानम्
ज्ञातीनां गृहमध्यस्था सक्तूनत्तु दिनक्षये । अभोग्या वीरसूरस्तु बिसस्तैन्यं करोति या,जिसने मृणालोंकी चोरी की हो, उस स्त्रीको कुटुम्बीजनोंका अपमान करके घरमें रहनेका, दिन बीत जानेपर सत्तू खानेका, कलंकिनी होनेके कारण पतिके उपभोगमें न आनेका और ब्राह्मणी होकर भी क्षत्राणियोंके समान उग्र स्वभाववाले वीर पुत्रकी जननी होनेका पाप लगे
jñātīnāṁ gṛhamadhyasthā saktūn attu dinakṣaye | abhogyā vīrasūrastu bisastainyaṁ karoti yā ||
విశ్వామిత్రుడు చెప్పాడు—మృణాళం/బిస దొంగిలించిన స్త్రీ బంధువుల మధ్య ఇంట్లోనే ఉన్నా అవమానంతో జీవిస్తుంది; దినాంతంలో సత్తువ మాత్రమే తింటుంది; కలంకితురాలై భర్తతో దాంపత్యభోగానికి అనర్హురాలవుతుంది; బ్రాహ్మణీ అయినా క్షత్రియస్వభావం గల ఉగ్ర, వీరపుత్రుణ్ని ప్రసవిస్తుంది—ఇదే ఆమె పాపఫలం।
विश्वामित्र उवाच
Educational Q&A
Even seemingly minor theft is treated as adharma that stains one’s social standing and domestic harmony; the verse presents moral causality through consequences affecting reputation, marital life, and offspring.
Viśvāmitra is enumerating the karmic/social penalties assigned to a woman who commits theft of lotus-stalk fibres (bisa/mṛṇāla), describing a life of household disgrace, meagre food, conjugal exclusion, and the birth of a fierce warrior-like son despite her brāhmaṇa status.