Shloka 1
अलोभोपाख्यानम् — शुनःसख-यातुधानी-संवादः
The Allegory of Non-Greed: Śunaḥsakha and the Yātudhānī
ऑऔपनआक्ाा बछ। अर: द्विनवतितमो< ध्याय: पितर और देवताओंका श्राद्धान्नले अजीर्ण होकर ब्रद्माजीके पास जाना और अग्निके द्वारा अजीर्णका निवारण, श्राद्धसे तृप्त हुए पितरोंका आशीर्वाद भीष्म उवाच तथा निमीौ प्रवृत्ते तु सर्व एव महर्षय: । पितृयज्ञं तु कुर्वन्ति विधिदृष्टेन कर्मणा,भीष्मजी कहते हैं--युधिष्ठटिर! इस प्रकार जब महर्षि निमि पहले-पहल श्राद्धमें प्रवृत्त हुए, उसके बाद सभी महर्षि शास्त्रविधिके अनुसार पितृयज्ञका अनुष्ठान करने लगे
bhīṣma uvāca | tathā nimau pravṛtte tu sarva eva maharṣayaḥ | pitṛyajñaṃ tu kurvanti vidhidṛṣṭena karmaṇā ||
భీష్ముడు పలికెను—యుధిష్ఠిరా! ఈ విధంగా రాజు నిమి మొదట శ్రాద్ధాచారాన్ని ప్రారంభించిన తరువాత, సమస్త మహర్షులు శాస్త్రవిధి ప్రకారం పితృయజ్ఞాన్ని ఆచరించసాగారు।
भीष्म उवाच
Educational Q&A
That pitṛ-yajña (ancestral offerings) should be performed in accordance with scriptural injunction (vidhi), and that exemplary beginnings by a righteous figure (here, Nimi) can establish a dharmic practice that others follow.
Bhishma explains to Yudhishthira that once Nimi initiated the practice of śrāddha/pitṛ-yajña, the great sages subsequently undertook the ancestral rite as well, performing it according to the prescribed ritual rules.