Shloka 25
Chapter 84: Brahmā’s Counsel on Tāraka, the Search for Agni, and the Genesis of Skanda
Kārttikeya
सर्वरत्नमयैश्रित्रैरवगाढा द्रुमोत्तमै: । जातरूपमयैश्चान्यैहुताशनसमप्रभै:
sarvaratnamayaiś citrair avagāḍhā drumottamaiḥ | jātarūpamayaiś cānyai hutāśanasamaprabhaiḥ ||
వ్యాసుడు పలికెను—ఆ నదుల జలములలో తమ మూలములను లోతుగా ముంచిన అనేక ఉత్తమ వృక్షములు కనబడుచున్నవి. కొన్నివి సమస్త రత్నములతో నిర్మితమైనవలె విచిత్రముగా ప్రకాశించుచున్నవి; కొన్నివి స్వర్ణమయములు; మరికొన్నెన్నో వృక్షములు ప్రదీప్త అగ్నిసమాన తేజస్సుతో వెలుగుచున్నవి.
व्यास उवाच
Educational Q&A
The verse evokes a sacred, otherworldly landscape where nature itself appears transfigured into jewels, gold, and fire-like radiance—suggesting the extraordinary potency of holy realms and the mind’s reverence when encountering them, reinforcing a dharmic sensibility of awe toward sacred places and realities beyond ordinary perception.
Vyāsa is describing a marvelous scene: rivers whose banks (or vicinity) contain extraordinary trees with roots immersed in the waters—some jewel-like and variegated, some golden, and others shining like blazing fire—forming part of a larger visionary or sacred-geographical depiction within the Anuśāsana Parva.