Shloka 36
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
ब्राह्माण्यं मे कुलस्यास्तु भगवन्नेष मे वर: । पुनश्चाख्यातुमिच्छामि भगवन् विस्तरेण वै,भगवन्! मेरा कुल ब्राह्मण हो जाय, यही मेरा अभीष्ट वर है। प्रभो! मैं इस विषयको पुनः विस्तारके साथ सुनना चाहता हूँ
brāhmaṇyaṁ me kulasyāstu bhagavann eṣa me varaḥ | punaś cākhyātum icchāmi bhagavan vistareṇa vai ||
కుశికుడు అన్నాడు—భగవన్! నా వంశానికి బ్రాహ్మణత్వం కలుగుగాక; ఇదే నా వరం. ఇంకా, ప్రభూ! ఈ విషయాన్ని మళ్లీ విస్తారంగా వినాలని కోరుతున్నాను.
कुशिक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal that true “Brahminhood” is sought as a cultivated quality of life—learning, restraint, and dharmic conduct—worthy enough to be requested as a boon for one’s lineage, and that such matters deserve careful, detailed instruction.
Kuśika addresses a revered authority (bhagavān), asking for a boon that his family may become Brahmin in status and conduct, and then requests that the teaching or account connected with this request be explained again, more fully.