Shloka 32
Dāna-Śreṣṭhatā: Abhaya, Anugraha, and the Ethics of Honoring the Worthy (दानश्रेष्ठता: अभय-अनुग्रह-विप्रपूजा)
वंशस्ते पार्थिवश्रेष्ठ भूगूणामेव तेजसा । पौत्रस्ते भविता विप्रस्तपस्वी पावकद्युति:
vaṁśas te pārthivaśreṣṭha bhṛgūṇām eva tejasā | pautras te bhavitā vipras tapasvī pāvakadyutiḥ ||
నృపశ్రేష్ఠా! భృగువంశపు తేజస్సు ద్వారానే నీ వంశం బ్రాహ్మణత్వాన్ని పొందుతుంది. నీ మనవడు విప్రుడు—తపస్వి—అగ్నివలె ప్రకాశించే తేజస్సుతో ఉంటాడు.
च्यवन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes that true spiritual authority (vipratva/Brahminhood) is validated by tapas and sacred potency (tejas), and that lineage becomes ethically and spiritually elevated when it is aligned with ascetic discipline and dharma.
Cyavana addresses a king and foretells that, through connection with the Bhṛgu lineage, the king’s descendants will attain Brahmin status; specifically, the king’s grandson is prophesied to be an ascetic Brahmin, radiant like fire.