Shloka 15
Vipulopākhyāna—Ruci-rakṣā and Śakra’s Māyā (विपुलोपाख्यानम्—रुचिरक्षणं शक्रमाया च)
यथा श्वा भषितुं चैव हन्तुं चैवावसज्जते । एवं सम्भाषणार्थाय सर्वशास्त्रवधाय च
yathā śvā bhaṣituṃ caiva hantuṃ caivāvasajjate | evaṃ sambhāṣaṇārthāya sarvaśāstravadhāya ca ||
భీష్ముడు పలికెను—కుక్క మొరుగుటకును కరవుటకును దగ్గరకు వచ్చునట్లు, అలానే అటువంటి మనిషి వాదమాత్రమునకై, సమస్త శాస్త్రములను ఖండించుటకై ఇటు అటు తిరుగుచుండును. అట్టి వాడు దానమునకు పాత్రుడు కాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Charity should be given with discernment: one who approaches others only to quarrel and to undermine sacred learning is ethically unfit as a recipient, because the gift would support harmful conduct rather than dharma.
In Bhīṣma’s instruction on dharma (especially norms around giving), he illustrates—through the simile of a dog that comes near to bark and bite—the character of a contentious person who seeks debate merely to attack and refute śāstra, and he marks such a person as not deserving of dāna.