Shloka 46
मातङ्ग–शक्रसंवादः
Mataṅga–Śakra Dialogue on Tapas, Status, and Moral Qualities
प्रकृष्टेरशुभै्ग्रस्ताननेकै: पुरुषाधमान् । पततो नरके गज्ज संश्रितान् प्रेत्य तारयेत्,जो नीच मानव अनेक बड़े-बड़े अमड्नलकारी पापकर्मोंसे ग्रस्त होकर नरकमें गिरनेवाले हैं, वे भी यदि गड़ाजीकी शरणमें आ जाते हैं तो ये मरनेके बाद उनका उद्धार कर देती हैं
prakṛṣṭer aśubhair grastān anekaiḥ puruṣādhamān | patato narake gadāṃ saṃśritān pretya tārayet ||
అనేక ఘోరమైన అశుభకర్మలతో గ్రస్తులై నరకంలో పడిపోతున్న అధమ పురుషులనైనా, గంగ శరణు పొందినవారిని ఆమె మరణానంతరం కూడా उद्धరిస్తుంది।
सिद्ध उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that taking refuge (śaraṇāgati) in a sanctified protector—here, the gadā—can bring deliverance even to those burdened by extreme and numerous sins, emphasizing the transformative power of sincere refuge over moral downfall.
A Siddha is describing the salvific efficacy attributed to the gadā: even men headed for hell due to grievous wrongdoing are said to be rescued after death if they have sought the mace’s protection.