Shloka 37
तीर्थवंशोपदेशः
Tīrtha-vaṃśa Upadeśa: Instruction on the Fruits of Sacred Waters
पुण्याहवाचनं दैवं ब्राह्मणस्य विधीयते । एतदेव निरोड्कार क्षत्रियस्य विधीयते
puṇyāhavācanaṃ daivaṃ brāhmaṇasya vidhīyate | etad eva niroḍkāra kṣatriyasya vidhīyate ||
భీష్ముడు పలికెను— బ్రాహ్మణునికి దేవకర్మ ‘పుణ్యాహవాచనం’—మంగళ ఆహ్వానం, ఆశీర్వచన పఠనం—రూపంలో విధించబడింది; క్షత్రియునికి అయితే ఇదే ప్రయోజనం ‘నిరోడ్కార’ ద్వారానే నెరవేరుతుంది.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma teaches that dharma is role-sensitive: the same sacred aim is pursued through different prescribed means—benedictory ritual speech for Brāhmaṇas and a forceful, martial form of consecration for Kṣatriyas—each aligned with their social-ethical duty.
In Anuśāsana Parva, Bhīṣma is instructing Yudhiṣṭhira on conduct and duties. Here he contrasts the appropriate religious/ceremonial observances for different varṇas, emphasizing that prescriptions vary according to one’s station and responsibilities.