Shloka 138
रुद्र-स्तवराजः (Rudra-Stavarāja) — Exempla of Śiva’s Boons and the Hymn’s Phalaśruti
वरो वराहो वरदो वरेण्य: सुमहास्वन: । महाप्रसादो दमन: शत्रुहा श्वेतपिज्रल:
vayudeva uvāca | varo varāho varado vareṇyaḥ sumahāsvanaḥ | mahāprasādo damanaḥ śatruhā śvetapiṅgalaḥ ||
ఆయన శ్రేష్ఠ వరాహరూపుడు, వరదాత, వరణీయుడు. ఆయన గర్జన మహత్తరమై ప్రబలంగా ఉంటుంది. ఆయన భక్తులపై మహాప్రసాదం కురిపించేవాడు, దుష్టులను దమనించేవాడు, శత్రుహంతకుడు, శ్వేత-పింగళ కాంతితో ప్రకాశించేవాడు.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse praises the divine as both compassionate and corrective: bestowing grace and boons upon devotees while restraining wrongdoing and destroying hostile forces. Ethically, it frames divine power as aligned with dharma—protecting the good and curbing the wicked.
Vāyudeva speaks a eulogy-like line listing honorific names and qualities of the deity—especially the Varāha form—highlighting majesty (mighty roar), benevolence (great grace), and protective strength (subduer and enemy-destroyer).