Shloka 9
धृतराष्ट्रं पुरस्कृत्य गान्धारीं च यशस्विनीम् । मातरं च पृथां धीमान् भ्रातृश्न पुरुषर्षभान्
vaiśampāyana uvāca | dhṛtarāṣṭraṃ puraskṛtya gāndhārīṃ ca yaśasvinīm | mātaraṃ ca pṛthāṃ dhīmān bhrātṝṃś ca puruṣarṣabhān, vibho | kurukulānandano buddhimān yudhiṣṭhiro rājā dhṛtarāṣṭraṃ yaśasvinīṃ gāndhārīṃ devīṃ mātaraṃ kuntīṃ tathā puruṣapravarān bhrātṝn agre kṛtvā paścāt bhagavān śrīkṛṣṇo buddhimān viduro yuyutsuḥ sātyakiś ca saha gacchanti sma |
బుద్ధిమంతుడైన కురుకులానందుడు రాజు యుధిష్ఠిరుడు ధృతరాష్ట్రుని ముందుంచి, యశస్వినీ గాంధారీదేవి, మాత పృథా (కుంతీ) మరియు పురుషశ్రేష్ఠులైన సోదరులతో కలిసి సాగాడు; వారి వెనుక భగవాన్ శ్రీకృష్ణుడు, వివేకవంతుడు విదురుడు, యుయుత్సు మరియు సాత్యకి అనుసరించారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in triumph, a ruler should uphold dharma through humility and proper honor: Yudhiṣṭhira gives precedence to elders and the bereaved (Dhṛtarāṣṭra and Gāndhārī), modeling ethical kingship grounded in restraint, respect, and social harmony.
A formal movement/procession is described: Yudhiṣṭhira proceeds with Dhṛtarāṣṭra, Gāndhārī, and Kuntī placed in front along with the Pāṇḍava brothers, while Kṛṣṇa, Vidura, Yuyutsu, and Sātyaki follow behind—highlighting protocol and the emotional-political delicacy after the war.