Shloka 6
मुच्यते सर्वपापेभ्य: कीर्तयन् वै शुचि: सदा । नानधो न बधिर: काले कुरुते स्वस्तिमान् सदा
mucyate sarvapāpebhyaḥ kīrtayan vai śuciḥ sadā | nāndho na badhiraḥ kāle kurute svastimān sadā ||
ఇదిని కీర్తిస్తూ ఉండేవాడు సదా శుచిగా ఉండి సమస్త పాపాల నుండి విముక్తుడవుతాడు. కాలక్రమంలో అతడు అంధుడుగానీ బధిరుడుగానీ కాడు; ఎల్లప్పుడూ స్వస్తి-కల్యాణాన్ని పొందుతాడు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma teaches that sustained recitation/praise—especially of sacred lineages and traditions—functions as a discipline of remembrance that purifies the practitioner, removes accumulated sin, and yields lasting well-being, even expressed as protection from decline of the senses (blindness/deafness).
In the Anushasana Parva’s instruction section, Bhishma continues advising on dharma and religious observances. Here he states the फल (result) of regularly reciting sacred genealogies/traditions: purification, release from sins, and auspicious welfare.