Shloka 6
तदसयुक्त व्यवस्यन्ति बाला: पण्डितमानिन: । अथ चेन्मन्यसे चैकं कारणं कि भवेदिति
tad asayuktaṁ vyavasyanti bālāḥ paṇḍitamāninaḥ | atha cen manyase caikaṁ kāraṇaṁ kiṁ bhaved iti, tatpareṇaiva nānyena śakyaṁ hotasya darśanam |
ఇంకా అపరిపక్వులై ఉండి కూడా అహంకారంతో తమను పండితులమని భావించే వారు సత్యానికి అనుసంధానం లేని నిర్ణయాలు చేస్తారు. ‘ఒకే కారణం ఎలా సాధ్యం?’ అని నీవు అడిగితే—ఆ పరమ తత్త్వ దర్శనం దాని కోసం అంకిత సాధనతో నిరంతర ప్రయత్నం చేసే వాడికే సాధ్యం; ఇతర మార్గాలతో కాదు అని తెలుసుకో.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhishma warns that self-conceit in learning leads to incoherent conclusions, and that the deepest truth—especially about an ultimate cause—requires sustained, devoted discipline and direct realization rather than mere argument or superficial certainty.
In Anushasana Parva, Bhishma continues instructing Yudhishthira on dharma and higher truth. Here he rebukes immature ‘know-it-alls’ and answers an objection about a single ultimate cause by emphasizing that such knowledge is gained through dedicated practice and realization.