Shloka 36
तमुत्पथेन धावन्तमन्वधावं द्विजोत्तमम् तथैव पायसादिग्ध: प्रसीद भगवज्निति
tam utpathena dhāvantam anvadhāvaṁ dvijottamam | tathaiva pāyasādigdhaḥ prasīda bhagavan iti ||
అలా దారి విడిచి పరుగెత్తుతున్న ఆ ద్విజోత్తముని వెంబడి నేనూ అలాగే పరుగెత్తాను—నా శరీరమంతా పాయసంతో పూతబడి ఉండగా—“భగవన్! ప్రసన్నుడవండి!” అని వేడుకున్నాను.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even a powerful being must respond to moral danger with humility: when a revered ascetic is offended, one should urgently seek reconciliation, acknowledging the gravity of disrespect and the need to pacify anger through sincere supplication.
Vāyu narrates that he chased after the foremost sage who was running off the path; Vāyu himself was smeared with rice-pudding and repeatedly begged, “O Lord, be pleased,” indicating a frantic attempt to appease the sage and avert the consequences of his wrath.