Shloka 19
तस्यान्तरिक्षं पृथिवी दिवं च सर्व वशे तिष्ठति शाश्वृतस्य । स कुम्भे रेत: ससृजे सुराणां यत्रोत्पन्नमृषिमाहुर्वसिष्ठम्
tasyāntarikṣaṃ pṛthivī divaṃ ca sarvaṃ vaśe tiṣṭhati śāśvatasya | sa kumbhe retaḥ sasṛje surāṇāṃ yatrotpannam ṛṣim āhur vasiṣṭham ||
భీష్ముడు పలికెను—అంతరిక్షం, భూమి, స్వర్గం—ఇవన్నీ ఆ శాశ్వతుడైన శ్రీకృష్ణుని వశంలోనే నిలిచియున్నవి. ఆయన దేవద్వయమైన మిత్ర-వరుణుల వీర్యాన్ని ఒక కుంభంలో స్థాపించెను; దానినుండే మహర్షి వసిష్ఠుడు జన్మించెను అని చెబుతారు.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts the supremacy of the Eternal Lord: all realms—earth, atmosphere, and heaven—operate under his governance. It reinforces a dharmic worldview in which cosmic order and even extraordinary births of sages occur through divine will.
Bhīṣma praises the Eternal Being (understood here as Śrī Kṛṣṇa) and cites a traditional account: the generative essence of the gods (specifically Mitra and Varuṇa) was deposited in a jar, and from that jar the sage Vasiṣṭha is said to have been born.