Shloka 18
त॑ घोषार्थे गीर्भिरिन्द्रा: स्तुवन्ति स चापीशो भारतैक: पशूनाम् | तस्य भक्षान् विविधान् वेदयन्ति तमेवाजौ वाहनं वेदयन्ति
taṁ ghoṣārthe gīrbhir indrāḥ stuvanti sa cāpīśo bhārataikaḥ paśūnām | tasya bhakṣān vividhān vedayanti tamevājau vāhanaṁ vedayanti |
భీష్ముడు పలికెను—గోపవ్రజ రక్షార్థం గోవర్ధనాన్ని ఎత్తిన వేళ ఇంద్రాది దేవతలు స్తోత్రవాక్యాలతో ఆయనను స్తుతించిరి. ఓ భరతనందనా! సమస్త జీవుల ఏకైక అధిపతి శ్రీకృష్ణుడే. ఆయనకు నానావిధ భక్ష్యాలు సమర్పించబడును; యుద్ధంలో విజయాన్ని మోసుకొచ్చే శక్తి కూడా ఆయనే అని అంగీకరించబడును.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse asserts Krishna’s universal lordship: even the gods praise Him, offerings are rightly directed to Him, and in warfare true success is ultimately attributed to His sustaining power—linking devotion with ethical reliance on the divine rather than mere human strength.
Bhishma, instructing Yudhishthira, recalls how Indra and other gods praised Krishna in connection with the cowherd community’s protection (evoking the Govardhana episode). He then states that Krishna is the sole Lord of all creatures, the recipient of offerings, and the acknowledged source of victory in battle.