Shloka 1
अपन क्रात बछ। >> आर: 2 षट्पज्चाशर्दाधेकशततमो< ध्याय: अत्रि और च्यवन ऋषिके प्रभावका वर्णन भीष्म उवाच इत्युक्तस्त्वर्जुनस्तूष्णीम भूद् वायुस्तमब्रवीत् । शृणु मे हैहयश्रेष्ठ कर्मात्रे: सुमहात्मन:
bhīṣma uvāca | ity uktaḥ tv arjunaḥ tūṣṇīm abhūd vāyus tam abravīt | śṛṇu me haihayaśreṣṭha karmātreḥ sumahātmanaḥ ||
భీష్ముడు పలికెను—యుధిష్ఠిరా! ఇలా చెప్పినప్పటికీ కార్తవీర్య అర్జునుడు మౌనంగా ఉండి సమాధానం ఇవ్వలేదు. అప్పుడు వాయుదేవుడు అతనితో మరల ఇలా అన్నాడు—“హైహయశ్రేష్ఠా! మహాత్ముడైన అత్రి ఋషి చేసిన మహత్కార్యాలను నన్ను విని తెలుసుకో.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Silence in the face of instruction prompts renewed guidance: the passage emphasizes receptivity (śravaṇa) to dharmic and rishi-centered exemplars, suggesting that ethical understanding is cultivated by listening to accounts of great souls and their deeds.
After being addressed, Kartavīrya Arjuna remains silent. Vāyu then speaks again, directing him to hear the account of the great deeds of the sage Atri, setting up a new illustrative episode within Bhishma’s discourse.