Shloka 39
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
प्रकृतिस्थं गिरिं दृष्टवा प्रीता देवं महेश्वरम् । उवाच सर्वलोकानां पतिं शिवमनिन्दिता
prakṛtisthaṃ giriṃ dṛṣṭvā prītā devaṃ maheśvaram | uvāca sarvalokānāṃ patiṃ śivam aninditā ||
పర్వతం తన సహజమైన పూర్వస్థితిలో నిలిచినదాన్ని చూసి నిందలేని పార్వతీ దేవి పరమానందపడింది. ఆపై ఆమె సమస్త లోకాల అధిపతి, శుభస్వరూపుడైన మహేశ్వర శివుని సంభోదించింది.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights bhakti expressed through attentive perception and respectful questioning: when one witnesses an auspicious sign (restoration to a natural order), the proper response is gratitude and a sincere, humble inquiry directed to the highest authority (Śiva as lord of all worlds).
Nārada narrates that Pārvatī sees a mountain returned to its former, natural state; delighted, she turns to Śiva (Maheśvara), the lord of all worlds, and begins to ask him a question, setting up the ensuing explanation.