Shloka 156
Śatarudrīya-prabhāva and Rudra’s Supremacy (शतरुद्रीयप्रभावः)
ओषघध्यो ज्वलमानाश्ष द्योतयन्ति सम तद् वनम् | ऋतुएँ वहाँ उपस्थित हो सब प्रकारके अत्यन्त अद्भुत पुष्प बिखेर रही थीं। ओषधियाँ प्रज्वलित हो उस वनको प्रकाशित कर रही थीं
oṣadhyo jvalamānāś ca dyotayanti samaṃ tad vanam | ṛtavaḥ tatra upasthitāḥ sarva-prakārair aty-adbhuta-puṣpāṇi vikiranti sma ||
నారదుడు పలికెను—ఔషధులు జ్వలిస్తున్నట్లుగా ఆ వనమును చుట్టూరా ప్రకాశింపజేయుచుండెను. ఋతువులు సాక్షాత్తుగా అక్కడికి వచ్చినట్లై, అన్ని విధముల అత్యద్భుత పుష్పములను చల్లుచుండెను.
नारद उवाच
Educational Q&A
The passage uses luminous, orderly nature as a moral-spiritual indicator: where dharma and sacred presence prevail, the world appears harmonized, healing (oṣadhi), and auspicious (flowers, seasons arriving as if to serve).
Nārada is describing a wondrous forest scene: radiant medicinal herbs illuminate the woodland, and the seasons are poetically personified as arriving there and strewing extraordinary flowers everywhere.