Shloka 30
ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
वायुदेव उवाच एतद्ू वै वैष्णवं तेजो मम वक्त्राद् विनि:ःसृतम् । कृष्णवर्त्मा युगान्ताभो येनायं मथितो गिरि:
vāyudeva uvāca etad vai vaiṣṇavaṃ tejo mama vaktrād viniḥsṛtam | kṛṣṇavartmā yugāntābho yenāyaṃ mathito giriḥ ||
వాయుదేవుడు పలికెను—ఇది నా వైష్ణవ తేజస్సే; అది నా ముఖమునుండి వెలువడింది. దాని మార్గము కృష్ణవర్ణమై, యుగాంతాగ్నివలె జ్వలించింది. ఆ శక్తిచేతనే ఈ పర్వతము మథింపబడి దగ్ధమైంది।
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that divine energy (tejas) is not merely physical fire but a sacred potency aligned with Viṣṇu (vaiṣṇava). Such power, when manifested, can transform or destroy on a cosmic scale, reminding listeners that spiritual forces must be approached with reverence and restraint.
Vāyudeva explains that a formidable Vaiṣṇava radiance once emerged from his mouth, appearing like the end-of-age conflagration, and that this very force churned/agitated and scorched a mountain—describing an awe-inspiring display of divine might.