Shloka 34
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
यथा ते जनिताः पुत्रा रुक्मिण्यां चारुविक्रमा: । तथा ममापि तनयं प्रयच्छ मधुसूदन,“मधुसूदन! चारुदेष्ण, सुचारु, चारुवेश, यशोधर, चारुश्रवा, चारुयशा, प्रद्युम्म और शम्भु--इन सुन्दर पराक्रमी पुत्रोंकोी जिस प्रकार आपने रुक्मिणीदेवीके गर्भसे उत्पन्न किया है उसी प्रकार मुझे भी पुत्र प्रदान कीजिये”
yathā te janitāḥ putrā rukmiṇyāṃ cāruvikramāḥ | tathā mamāpi tanayaṃ prayaccha madhusūdana ||
హే మధుసూదనా! రుక్మిణీ గర్భమున నీకు సుందర పరాక్రమశాలులైన కుమారులు జన్మించినట్లే, నాకూ ఒక కుమారుని ప్రసాదించు.
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse models dharmic petition: one approaches the divine with humility and a legitimate aim (progeny within household life), grounding the request in reverence and in an acknowledged exemplar (Kṛṣṇa’s sons by Rukmiṇī), rather than in entitlement.
Vāsudeva addresses Kṛṣṇa (Madhusūdana), asking him to grant a son, comparing the desired blessing to the sons Kṛṣṇa has through Rukmiṇī, described as noble and valorous.