Shloka 104
Śiva-nāmānukīrtana-prastāvaḥ
Prologue to the praise of Śiva and the Upamanyu testimony
तमाह भगवान् रुद्र: साक्षात् तुष्टोडस्मि तेडनघ । ग्रन्थकूल्लोकविख्यातो भवितास्यजरामर:
tam āha bhagavān rudraḥ sākṣāt tuṣṭo ’smi te ’nagha | granthakṛl lokavikhyāto bhavitāsy ajarāmaraḥ ||
అప్పుడు భగవాన్ రుద్రుడు ప్రత్యక్షమై పలికెను—“అనఘా! నేను నీపై అత్యంత ప్రసన్నుడను. నీవు లోకవిఖ్యాత గ్రంథకర్తవు అవుతావు; అజరామరుడవు అవుతావు.”
वासुदेव उवाच
Educational Q&A
Sincere merit and devotion can culminate in divine grace: the deity’s satisfaction (tuṣṭi) yields blessings that elevate one’s life toward lasting renown and transcendence, emphasizing the ethical ideal of blamelessness (anagha) as a condition for higher attainments.
Rudra (Śiva) manifests directly before the addressed person and grants a boon: he declares his pleasure and promises that the recipient will become a world-renowned author of a treatise and attain an ageless, deathless state.