Shloka 30
Śama-prāptiḥ — Gautamī–Lubdhaka–Pannaga–Mṛtyu–Kāla-saṃvāda
Restraint through the Analysis of Karma and Time
लुब्धक उवाच अस्मादेकाद् बहवो रक्षितव्या नैको बहुभ्यो गौतमि रक्षितव्य: । कृतागसं धर्मविदस्त्यजन्ति सरीसूृपं पापमिमं जहि त्वम्
lubdhaka uvāca | asmād ekād bahavo rakṣitavyā naiko bahubhyo gautami rakṣitavyaḥ | kṛtāgasaṃ dharmavidas tyajanti sarīsṛpaṃ pāpam imaṃ jahi tvam ||
వేటగాడు అన్నాడు—“ఓ గౌతమీ! ఈ ఒక్కదాని మూలంగా అనేకుల ప్రాణాలు ప్రమాదంలో పడితే, ఈ ఒక్కదాని బదులు అనేకులను రక్షించాలి. అనేకులకు హాని చేసే ఒక్క జీవిని కాపాడటం ధర్మం కాదు. ధర్మజ్ఞులు అపరాధిని విడిచిపెడతారు; కాబట్టి ఈ పాపి సర్పాన్ని సంహరించు.”
लुब्धक उवाच
Educational Q&A
The verse argues for prioritizing the safety of many over sparing a single dangerous wrongdoer, presenting a dharma-based justification for abandoning (or punishing) one who has committed harm when public welfare is at stake.
A hunter addresses Gautamī and urges her to kill a sinful serpent, reasoning that letting it live risks many human lives; he frames this as the stance of those who know dharma.