Shloka 5
Satyavatī’s Disclosure and the Summoning of Vyāsa
Niyoga for Kuru Succession
तथेति सा यदा तूक्ता तदा भरतसत्तम | प्रहर्षमतुलं लेभे प्राप्य तं पार्थिवोत्तमम्,भरतश्रेष्ठ] उस समय बहुत अच्छा कहकर राजाने जब उसकी शर्त मान ली, तब उन नृपश्रेष्ठको पतिरूपमें प्राप्त करके उस देवीको अनुपम आनन्द मिला
tatheti sā yadā tūktā tadā bharatasattama | praharṣam atulaṃ lebhe prāpya taṃ pārthivottamam ||
వైశంపాయనుడు చెప్పెను—ఆమె అలా పలికినప్పుడు, భరతశ్రేష్ఠుడైన రాజు “తథాస్తు” అని ఆమె షరతును అంగీకరించాడు. అప్పుడు ఆ నృపోత్తముని భర్తగా పొందిన ఆ దేవికి అపార ఆనందం కలిగింది.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic importance of clear assent (“tathā iti”) to stated conditions: once a condition is accepted, it becomes binding, and ethical order is maintained through honoring one’s word—especially in royal and marital commitments.
A woman states a condition; the king accepts it explicitly. Upon gaining him as her husband, she experiences incomparable joy. The narrator Vaiśampāyana reports this moment to the listener addressed as “best of the Bharatas.”