Shloka 53
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
सा द्वैपायनमृषिं मनसा चिन्तयामास । स तस्या: पुरत: स्थित:, कि करवाणीति [,उसने मन-ही-मन द्वैपायन महर्षि व्यासका चिन्तन किया। फिर तो व्यासजी उसके आगे प्रकट हो गये और बोले--'क्या आज्ञा है?”
sā dvaipāyanam ṛṣiṁ manasā cintayāmāsa | sa tasyāḥ purataḥ sthitaḥ, kiṁ karavāṇīti |
ఆమె మనసులో ద్వైపాయన మహర్షి వ్యాసుని స్మరించింది. వెంటనే ఆయన ఆమె ఎదుట ప్రత్యక్షమై నిలిచి—“నేను ఏమి చేయాలి?” అని అడిగాడు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Inner intention and focused remembrance (manasā cintā) are portrayed as potent; the sage’s immediate appearance highlights the ideal of a spiritually accomplished person who responds to a sincere call, while also placing ethical responsibility on the petitioner for what they will ask and why.
A woman mentally calls to mind the sage Dvaipāyana (Vyāsa). He promptly manifests before her and asks what service or instruction she seeks, setting up the next action or request in the story.