Shloka 49
आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
तस्यां पूर्व कानीनो गर्भ: पराशराद् द्वैधायनो5$भवत् । तस्यामेव शान्तनोरन्यौ द्वौ पुत्रौो बभूवतु:,सत्यवतीके गर्भसे पहले कन्यावस्थामें महर्षि पराशरसे द्वैपायन व्यास उत्पन्न हुए थे। फिर उसी सत्यवतीके राजा शान्तनुद्वारा दो पुत्र और हुए
tasyāṃ pūrvaṃ kānīno garbhaḥ parāśarād dvaidhāyano 'bhavat | tasyām eva śāntanor anyau dvau putrau babhūvatuḥ |
వైశంపాయనుడు పలికెను—మునుపు సత్యవతి కన్యావస్థలో ఉండగానే మహర్షి పరాశరుని ద్వారా ఆమె గర్భంలో ద్వైధాయనుడు (వ్యాసుడు) జన్మించాడు. తరువాత అదే సత్యవతికి రాజు శాంతనుని ద్వారా మరి ఇద్దరు కుమారులు పుట్టారు.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the epic’s dynastic future rests on births that do not always fit ordinary social expectations, yet are integrated into the larger framework of dharma—preserving lineage and enabling the unfolding of responsibility, succession, and duty.
Vaiśampāyana recounts Satyavatī’s earlier conception of Vyāsa by the sage Parāśara while she was unmarried, and then notes that later Satyavatī bore two more sons to King Śāntanu.