आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
विकुण्ठन: खलु दाशाहीमुपयेमे सुदेवां नाम | तस्यामस्य जज्ञे अजमीढो नाम ।। ३६ || विकुण्ठनने दशाहकुलकी कन्या सुदेवासे विवाह किया और उसके गर्भसे उन्हें अजमीढ नामक पुत्र प्राप्त हुआ
Vaishampāyana uvāca |
Vikuṇṭhanaḥ khalu dāśāhīm upayeme Sudevāṃ nāma |
Tasyām asya jajñe Ajāmīḍho nāma || 36 ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— వికుణ్ఠనుడు దాశాహకులానికి చెందిన సుదేవా అనే కన్యను వివాహమాడెను. ఆమె గర్భమున అతనికి అజమీఢుడు అనే కుమారుడు జన్మించెను॥౩౬॥
वैशम्पायन उवाच
The verse underscores dynastic continuity through dharmic marriage and legitimate progeny, a recurring ethical frame in the Mahābhārata’s genealogical narratives.
Vaiśampāyana continues a lineage account: Vikuṇṭhana marries Sudevā of the Dāśāha community, and their son Ajāmīḍha is born.