आदि पर्व, अध्याय 96 — काश्यकन्याहरणं, शाल्वसमागमः, अम्बावचनं च
Kāśī princesses taken; encounter with Śālva; Ambā’s declaration
ऋक्ष: खलु तक्षकदुहितरमुपयेमे ज्वालां नाम । तस्यां पुत्र॑ मतिनारं नामोत्पादयामास,ऋक्षने तक्षककी पुत्री ज्वालाके साथ विवाह किया और उसके गर्भसे मतिनार नामक पुत्रको उत्पन्न किया
Ṛkṣaḥ khalu Takṣakaduḥitaram upayeme Jvālāṃ nāma | tasyāṃ putraṃ Matināraṃ nāmotpādayāmāsa |
వైశంపాయనుడు పలికెను— ఋక్షుడు తక్షకుని కుమార్తె జ్వాల అనే ఆమెను వివాహమాడెను. ఆమె గర్భమున అతడు మతినార అనే కుమారుని కనెను.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights dharmic continuity through lawful marriage and legitimate progeny, presenting genealogy as a moral-social framework that sustains order and inheritance.
Vaiśampāyana narrates a genealogical link: Ṛkṣa marries Jvālā, Takṣaka’s daughter, and they have a son named Matināra.