Shloka 12
ययाति–दौहित्रसंवादः
Yayāti and the Grandsons: Discourse on Lokas, Dāna, and Satya
न हीदृशं संवनन त्रिषु लोकेषु विद्यते । दया मैत्री च भूतेषु दानं च मधुरा च वाक्,सभी प्राणियोंके प्रति दया और मैत्रीका बर्ताव, दान और सबके प्रति मधुर वाणीका प्रयोग--तीनों लोकोंमें इनके समान कोई वशीकरण नहीं है
śakra uvāca | na hīdṛśaṃ saṃvananaṃ triṣu lokeṣu vidyate | dayā maitrī ca bhūteṣu dānaṃ ca madhurā ca vāk |
శక్రుడు పలికెను—మూడు లోకాలలో ఇతరులను వశపరచుకొనుటకు దీనితో సమానమైన ఉపాయం లేదు: సమస్త భూతాల పట్ల దయా-మైత్రీ, దానం, మరియు మధురమైన సౌమ్య వాక్కు।
शक्र उवाच
Educational Q&A
True influence is not achieved through force or fear but through ethical conduct: compassion (dayā), friendliness (maitrī), generosity (dāna), and gentle speech (madhurā vāk). These create voluntary goodwill and harmony, described as the greatest ‘saṃvanana’ (winning over) across all realms.
Indra (Śakra) is speaking and articulates a moral principle: among all possible ways of bringing others to one’s side, the most effective is humane behavior—kindness to beings, charitable giving, and courteous speech—presented as universally powerful across the three worlds.