Shloka 19
Śukra’s Ultimatum and Devayānī’s Demand (शुक्र-प्रतिज्ञा तथा देवयानी-वर-याचना)
सा वै तस्याभवन्माता पिता चैवेति नः श्रुतम् । त्रयोदश समुद्रस्य द्वीपानश्नन् पुरूरवा:,धन्यं यशस्यमायुष्यं कीर्तयिष्यामि तेडनघ । वैशम्पायनजी कहते हैं--निष्पाप जनमेजय! अब मैं दक्ष प्रजापति, वैवस्वत मनु, भरत, कुरु, पूर, अजमीढ, यादव, कौरव तथा भरतवंशियोंकी कुल-परम्पराका तुमसे वर्णन करूँगा। उनका कुल परम पवित्र, महान् मंगलकारी तथा धन, यश और आयुकी प्राप्ति करानेवाला है सुना जाता है, इला पुरूरवाकी माता भी थी और पिता भी-। राजा पुरूरवा समुद्रके तेरह द्वीपोंका शासन और उपभोग करते थे
vaiśampāyana uvāca | sā vai tasyābhavan mātā pitā caiveti naḥ śrutam | trayodaśa samudrasya dvīpān aśnan purūravāḥ | dhanyaṃ yaśasyam āyuṣyaṃ kīrtayiṣyāmi te 'nagha |
వైశంపాయనుడు పలికెను—ఆమె అతనికి తల్లిగానూ తండ్రిగానూ అయిందని మేము విన్నాము. పురూరవుడు సముద్రంలోని పదమూడు ద్వీపాలను పాలించి అనుభవించాడు।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage frames dynastic remembrance as ethically and ritually auspicious: recounting a pure royal lineage is presented as dhanya (blessed) and as yielding worldly goods—prosperity, fame, and longevity—thus emphasizing the cultural value of lineage, rightful rule, and the merit of hearing sacred history.
Vaiśampāyana continues his narration to Janamejaya, introducing a celebrated genealogical account. He notes a tradition that a certain figure (understood as Ilā) became both mother and father to Purūravas, and he describes Purūravas as a powerful king who ruled and enjoyed the thirteen oceanic dvīpas.