Shloka 11
कृतकार्या ततस्तूर्णमगच्छच्छक्रसंसदम् | त॑ं वने विजने गर्भ सिंहव्याप्रसमाकुले
kṛtakāryā tatas tūrṇam agacchac chakrasaṃsadam | taṃ vane vijane garbha siṃhavyāghrasamākule
తన కార్యాన్ని సాధించి ఆమె వేగంగా శక్రుడు (ఇంద్రుడు) సభకు వెళ్లిపోయింది. సింహవ్యాఘ్రాలు సంచరించే ఆ నిర్జన, ఏకాంత అరణ్యంలో గర్భవతిని వదిలివేశారు—ఇది రక్షణ, సంరక్షణ అనే ధర్మబాధ్యతకు నేపథ్యమైంది.
कण्व उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic responsibility toward those left vulnerable: once an agent has fulfilled a goal and departs, the moral weight shifts to the surrounding community or guardians to ensure safety and care, especially in a dangerous environment.
Kaṇva narrates that, after completing her purpose, the departing figure goes swiftly to Indra’s court, while the scene is set in a lonely forest described as dangerous—frequented by lions and tigers—highlighting the precarious situation of the pregnant one left there.