Shloka 20
वंशानुकीर्तनम् — Genealogical Recitation from Dakṣa to Yayāti and the Establishment of the Paurava Line
यतिभिर्वालखिल्यैश्न वृतं मुनिगणान्वितम् । अग्न्यगारैश्न बहुभि: पुष्पसंस्तरसंस्तृतम्,वहाँ बहुत-से त्यागी विरागी यति, बालखिल्य ऋषि तथा अन्य मुनिगण निवास करते थे। अनेकानेक अग्निहोत्रगृह उस आश्रमकी शोभा बढ़ा रहे थे। वहाँ इतने फूल झड़कर गिरे थे कि उनके बिछौने-से बिछ गये थे
yatibhir vālakhilyaiś ca vṛtaṃ munigaṇānvitam | agnyagāraiś ca bahubhiḥ puṣpasaṃstarasaṃstṛtam ||
ఆ ఆశ్రమం యతులు, వాలఖిల్య ఋషులు మరియు ఇతర మునిగణాలతో నిండిపోయి ఉండేది. అనేక అగ్నిహోత్ర గృహాలతో అది అలంకృతమై, నేలంతా రాలిన పుష్పాలతో కప్పబడి పుష్పసంస్తరము (పూల పరుపు) పరచినట్లు కనిపించింది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical ideal of āśrama-dharma: disciplined renunciation (yati-life) and faithful maintenance of sacred duties (Agnihotra). The beauty created by simplicity, ritual order, and natural purity (flowers strewn like a bed) presents spiritual culture as a stabilizing moral force.
The narrator describes an āśrama inhabited by many ascetics and sages, emphasizing its sanctity through the presence of numerous fire-houses for ritual worship and the serene, flower-strewn surroundings.