Shloka 58
आदि पर्व, अध्याय 67 — गान्धर्वविवाह-समयः
Duḥṣanta–Śakuntalā: Gandharva Marriage and Succession Condition
असुराणां तु यः सूर्य: श्रीमांश्नैव महासुर: । दरदो नाम बाह्लीको वर: सर्वमहीक्षिताम्,असुरोंमें जो सूर्य नामक श्रीसम्पन्न महान् असुर था, वही पृथ्वीपर सब राजाओंमें श्रेष्ठ दरद नामक बाह्लीकराज हुआ
asurāṇāṃ tu yaḥ sūryaḥ śrīmāñ śnaiva mahāsuraḥ | darado nāma bāhlīko varaḥ sarvamahīkṣitām ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—అసురులలో ‘సూర్య’ అనే నామంతో శ్రీమంతుడైన మహాసురుడు ఉన్నాడు. అతడే భూమిపై ‘దరద’ అనే పేరుతో బాహ్లీక రాజుగా జన్మించి, సమస్త మహీక్షితులలో శ్రేష్ఠుడని ప్రసిద్ధి పొందెను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the Mahābhārata’s recurring idea that extraordinary cosmic beings can manifest in human lineages; such inherited splendor and power gain true worth only when aligned with responsible kingship and dharmic restraint.
Vaiśampāyana identifies a past great Asura named Sūrya and states that he became (was born as) Darada, a Bāhlīka king, celebrated as the best among earthly rulers—part of a genealogical/cosmological mapping of beings to human dynasties.