Śakuntalā-Janma-Nāmakaraṇa (Birth and Naming of Śakuntalā) | शकुन्तला-जन्म-नामकरणम्
दहनोथथेश्वरश्वैव कपाली च महाद्युति: । स्थाणुर्भवश्व भगवान् रुद्रा एकादश स्मृता:,मृगव्याध, सर्प, महायशस्वी निर्क्रति, अजैकपाद, अहिर्डुध्न्य, शत्रुसंतापन पिनाकी, दहन, ईश्वर, परम कान्तिमान् कपाली, स्थाणु और भगवान् भव-ये ग्यारह रुद्र माने गये हैं
Vaiśampāyana uvāca: Mṛgavyādhaḥ sarpaś ca mahāyaśasvī nirkṛtir ajai kapād ahirbudhnyaḥ śatrusaṃtāpanaḥ pinākī dahanas tathā īśvaraś caiva kapālī ca mahādyutiḥ | sthāṇur bhavaś ca bhagavān rudrā ekādaśa smṛtāḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— దహనుడు, ఈశ్వరుడు, మహాతేజస్సుగల కపాలీ, స్థాణువు, భగవాన్ భవుడు— వీరిని కూడా స్మృతులు పేర్కొంటాయి; ఈ విధంగా రుద్రులు పదకొండు అని స్మరించబడతారు.
वैशम्पायन उवाच
The verse preserves a traditional enumeration of the eleven Rudras, highlighting how one divine principle (Rudra/Śiva) is understood through multiple names that express different functions—fierce destruction, sovereign protection, ascetic power, and cosmic stability.
Vaiśampāyana is reciting a recognized list of Rudra’s eleven forms. The passage functions as a catalog within the larger genealogical/cosmological material of the Ādi Parva, anchoring later references to Rudra by specifying his established epithets.