Shloka 52
Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
अमृतं ब्राह्मणा गावो गन्धर्वाप्सरसस्तथा | अपत्यं कपिलायास्तु पुराणे परिकीर्तितम्,अमृत, ब्राह्मण, गौएँ, गन्धर्व तथा अप्सराएँ--ये सब पुराणमें कपिलाकी संतानें बतायी गयी हैं
amṛtaṃ brāhmaṇā gāvo gandharvāpsarasas tathā | apatyaṃ kapilāyās tu purāṇe parikīrtitam ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— పురాణప్రసిద్ధంగా అమృతము, బ్రాహ్మణులు, గోవులు, అలాగే గంధర్వులు మరియు అప్సరసలు—ఇవన్నీ కపిలా సంతానమని ప్రకటింపబడినది।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents a Purāṇic genealogy that links highly revered elements—amṛta, Brāhmaṇas, cows, and celestial beings—to a single origin (Kapilā), reinforcing a dharmic worldview where sacred nourishment, ritual authority, and cosmic artistry are interconnected and honored.
Vaiśampāyana, as narrator, cites an older Purāṇic account: he reports that certain exalted beings and substances are described as Kapilā’s progeny, situating the discussion within mythic-cosmological lineage rather than immediate human action.