Shloka 17
Duḥṣanta at Kaṇva-Āśrama; Śakuntalā’s Reception and Origin Prelude (दुःषन्तस्य कण्वाश्रमागमनम्)
एक एव दिते: पुत्रो हिरण्यकशिपु: स्मृतः । नाम्ना ख्यातास्तु तस्येमे पठ्च पुत्रा महात्मन:,दितिका एक ही पुत्र हिरण्यकशिपु अपने नामसे विख्यात हुआ। उस महामना दैत्यके पाँच पुत्र थे
eka eva diteḥ putro hiraṇyakaśipuḥ smṛtaḥ | nāmnā khyātās tu tasyeme pañca putrā mahātmanaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను— దితికి ఒక్క కుమారుడే హిరణ్యకశిపుడు అని స్మరించబడును; అతడు పేరుతోనే ప్రసిద్ధి పొందెను. అయితే ఆ మహాత్మ దైత్యునికి ఐదు కుమారులు ఉండిరి; వారు తమ తమ కీర్తితో ప్రసిద్ధులై యుండిరి।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how tradition may remember a lineage through its most famous figure, yet a careful account preserves the broader family line; it encourages precision in transmitting genealogical and historical memory.
Vaiśaṃpāyana is recounting Daitya genealogy: Diti is commonly remembered for the renowned Hiraṇyakaśipu, and the narration then notes that Hiraṇyakaśipu himself had five sons who were also known by name.