Shloka 107
Duḥṣantasya Vana-praveśaḥ
King Duḥṣanta’s Entry into the Forest Hunt
गौतमान्मिथुनं जज्ञे शरस्तम्बाच्छरद्वत: | अश्वत्थाम्नश्न॒ जननी कृपश्चैव महाबल:
Gautamān mithunaṃ jajñe śarastambāc charadvataḥ | aśvatthāmnaś ca jananī kṛpī caiva mahābalāḥ kṛpaś caiva ||
గౌతమ వంశీయుడైన శరద్వతుని వీర్యం శరస్తంబంపై పడీ రెండు భాగాలై, అక్కడి నుండే ఒక కన్యా, ఒక కుమారుడు జన్మించారు. కన్యకు కృపీ అని పేరు—ఆమె తరువాత అశ్వత్థాముని జనని; కుమారుడు మహాబలుడు కృపుడని ప్రసిద్ధి పొందాడు.
दाश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that birth and destiny can arise from unexpected circumstances, yet such origins do not diminish one’s later significance; it frames Kṛpa and Kṛpī as divinely-tinged figures whose later choices and affiliations will matter ethically in the epic’s unfolding.
Daśa narrates the origin story of Śaradvat’s twins: his seed falls on a reed-thicket, divides into two, and from it are born Kṛpī and Kṛpa; Kṛpī later becomes Aśvatthāmā’s mother, and Kṛpa becomes renowned as a mighty man.