Shloka 2
Aṃśāvataraṇa-kathana (Catalog of Divine/Asuric Portions in Human Births) — Chapter 61
महर्षेविश्रुतस्येह सर्वलोकेषु धीमत:ः । प्रवक्ष्यामि मतं कृत्स्नं व्यासस्यास्य महात्मन:,वैशम्पायनजीने कहा--राजन! मैं सबसे पहले श्रद्धा-भक्तिपूर्वक एकाग्रचित्तसे अपने गुरुदेव श्रीव्यासजी महाराजको साष्टांग नमस्कार करके सम्पूर्ण द्विजों तथा अन्यान्य विद्वानोंका समादर करते हुए यहाँ सम्पूर्ण लोकोंमें विख्यात महर्षि एवं महात्मा इन परम बुद्धिमान् व्यासजीके मतका पूर्णरूपसे वर्णन करता हूँ
mahṛṣeḥ viśrutasyeha sarvalokeṣu dhīmataḥ | pravakṣyāmi mataṁ kṛtsnaṁ vyāsasyāsya mahātmanaḥ ||
వైశంపాయనుడు పలికెను—సర్వలోకాలలో విఖ్యాతుడైన ఈ ధీమంతుడు మహాత్ముడు వ్యాసుని అభిప్రాయాన్ని నేను ఇక్కడ సంపూర్ణంగా వివరిస్తాను.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds the ethical norm of śāstric narration: knowledge should be transmitted by a qualified speaker with reverence, and grounded in the authority of a widely recognized sage (Vyāsa). It signals that what follows is not mere opinion but a complete, considered teaching attributed to a venerable source.
Vaiśampāyana, as narrator, announces that he will now fully expound Vyāsa’s view/teaching. This functions as a formal transition, establishing Vyāsa’s universal renown and wisdom to legitimize the forthcoming account.