Shloka 13
Āstīka’s Commission and Approach to Janamejaya’s Sarpa-satra (आस्तीक-प्रेषणं यज्ञप्रवेशोपक्रमश्च)
धनुर्वेदे तु शिष्यो5भून्रुप: शारद्वतस्य सः । गोविन्दस्य प्रियश्वञासीत् पिता ते जनमेजय,राजा परीक्षित् धरनुर्वेदमें कृपाचार्यके शिष्य थे। जनमेजय! तुम्हारे पिता भगवान् श्रीकृष्णके भी प्रिय थे
dhanurvede tu śiṣyo ’bhūn nṛpaḥ śāradvatasya saḥ | govindasya priyaś ca āsīt pitā te janamejaya rājā parīkṣit ||
ఓ జనమేజయ రాజా, నీ తండ్రి రాజు పరీక్షితుడు ధనుర్విద్యలో శారద్వత కృపాచార్యుని శిష్యుడయ్యెను; అతడు గోవిందుడు (శ్రీకృష్ణుడు)కూ ప్రియుడే.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
True royal excellence rests on disciplined learning under a qualified guru (here, Kṛpa in Dhanurveda) and on moral-spiritual worth that earns the regard of the righteous (here, Govinda/Kṛṣṇa).
The speaker addresses Janamejaya, praising his father Parīkṣit by noting two credentials: his formal training in archery under Śāradvata (Kṛpa) and his being dear to Govinda (Kṛṣṇa), establishing Parīkṣit’s stature and legitimacy in the lineage.