Shloka 10
Āstīka’s Commission and Approach to Janamejaya’s Sarpa-satra (आस्तीक-प्रेषणं यज्ञप्रवेशोपक्रमश्च)
सम: सर्वेषु भूतेषु प्रजापतिरिवा भवत् । ब्राह्मणा: क्षत्रिया वैश्या: शूद्राश्वैव स्वकर्मसु,प्रजापति ब्रह्माजीके समान वे समस्त प्राणियोंके प्रति समभाव रखते थे। राजन! महाराज परीक्षित्के शासनमें रहकर ब्राह्मण, क्षत्रिय, वैश्य तथा शूद्र सभी अपने-अपने वर्णाश्रमोचित कर्मोमें संलग्न और प्रसन्नचित्त रहते थे। वे महाराज विधवाओं, अनाथों, अंगहीनों और दीनोंका भी भरण-पोषण करते थे
Janamejaya uvāca: samaḥ sarveṣu bhūteṣu prajāpatiḥ ivābhavat | brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāś caiva svakarmasu ||
ఆయన ప్రజాపతివలె సమస్త ప్రాణుల పట్ల సమభావముతో ఉండెను. ఆయన పాలనలో బ్రాహ్మణులు, క్షత్రియులు, వైశ్యులు, శూద్రులు—అందరూ తమ తమ నియత కర్మములలో నిమగ్నులై ఉండిరి.
जनमेजय उवाच
Educational Q&A
The verse upholds the ideal of righteous kingship: a ruler should be impartial toward all beings and sustain social harmony by ensuring that each group can follow its own dharma (svakarma) without fear or disorder.
Janamejaya is describing the exemplary condition of the realm under a virtuous king: like Prajāpati, he treats all beings with equal regard, and the four varṇas remain peacefully engaged in their respective duties.