Shloka 9
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
त्यजेयं विप्रिये च त्वां कृते वासं च ते गृहे । एतद् गृहाण वचनं मया यत् समुदीरितम्,“तुमसे अप्रिय कार्य हो जानेपर मैं तुम्हें और तुम्हारे घरमें रहना छोड़ दूँगा। मैंने जो कुछ कहा है, मेरे इस वचनको दृढ़तापूर्वक धारण कर लो”
tyajeyaṁ vipriye ca tvāṁ kṛte vāsaṁ ca te gṛhe | etad gṛhāṇa vacanaṁ mayā yat samudīritam ||
నీకు అప్రీతికరమైనది ఏదైనా జరిగితే, నేను నిన్ను విడిచి నీ ఇంటిలో నివసించడమూ మానివేస్తాను. నేను పలికిన ఈ వాక్యాన్ని దృఢంగా గ్రహించు.
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of spoken commitments: one should state conditions clearly and expect the listener to remember them. It also frames residence and association as contingent on mutual satisfaction—when displeasure arises, separation is presented as the chosen course.
Takṣaka speaks a conditional warning: if an action displeasing to the other party occurs, he will leave both the person and that person’s house. He urges the listener to take his words firmly as a binding statement.