Shloka 39
Ādi Parva, Adhyāya 47 — Janamejaya’s Sarpa-satra: Vow, Preparation, and the Onset of the Serpent Offering
सम्प्रयोगो भवेन्नायं मम मोघस्त्वया द्विज । ज्ञातीनां हितमिच्छन्ती भगवंस्त्वां प्रसादये,“ब्रह्मन] आपसे जो मेरा सम्बन्ध हुआ, वह व्यर्थ नहीं जाना चाहिये। भगवन्! अपने बान्धवजनोंका हित चाहती हुई मैं आपसे प्रसन्न होनेकी प्रार्थना करती हूँ
samprayogo bhavennāyaṁ mama moghas tvayā dvija | jñātīnāṁ hitam icchantī bhagavaṁs tvāṁ prasādaye ||
తక్షకుడు అన్నాడు—ఓ ద్విజా! నీతో నాకున్న ఈ సంబంధం వ్యర్థం కాకూడదు. నా బంధువుల క్షేమాన్ని కోరుతూ, ఓ భగవన్, నీ అనుగ్రహాన్ని కోరుతున్నాను.
तक्षक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a pragmatic ethical appeal: relationships and encounters should not be wasted, and one may seek another’s goodwill by framing a request as serving the welfare of one’s community or kin.
Takṣaka addresses a Brahmin respectfully, urging that their meeting not be in vain and asking to be granted favor, presenting the request as motivated by concern for the well-being of Takṣaka’s relatives.