Shloka 11
Jaratkāru-nirukti and Parīkṣit’s forest encounter (जরত्कारुनिरुक्तिः—परिक्षिद्वनप्रसङ्गः)
तं च द्विषन्ति सततं स चापि बलवत्तर: । वरप्रदानात् स पितु: कश्यपस्य महात्मन:,किंतु वे नाग उनसे भी सदा द्वेष रखते हैं। मेरे पिता महात्मा कश्यपजीके वरदानसे गरुड भी बड़े ही बलवान् हैं
taṃ ca dviṣanti satataṃ sa cāpi balavattaraḥ | varapradānāt sa pituḥ kaśyapasya mahātmanaḥ ||
వారు అతనిని (గరుడుని) కూడా ఎల్లప్పుడూ ద్వేషిస్తారు; అతడు వారికన్నా బలవంతుడు. మహాత్ముడైన మా తండ్రి కశ్యపుని వరప్రదానంతో వినతాపుత్రుడు గరుడుడు అత్యంత శక్తిమంతుడయ్యాడు.
शेष उवाच
Educational Q&A
Unchecked hostility (dveṣa) becomes enduring when fueled by fear and power imbalance; boons and inherited power can intensify conflict, implying the ethical need for restraint and wise ordering of strength within dharma.
Śeṣa explains that the Nāgas perpetually hate Garuḍa, while Garuḍa is even more powerful because Kaśyapa granted him a boon—setting the background for the long-standing Garuḍa–Nāga antagonism.