Shloka 14
Ādi-parva Adhyāya 33: Vāsuki’s Council on Averting the Sarpa-satra
उवाच चैनं भूयो5पि नारायणमिदं वच: । अजरश्नामरश्न स्थाममृतेन विनाप्यहम्,इतना कहकर वे भगवान् नारायणसे फिर यों बोले--“भगवन्! मैं अमृत पीये बिना ही अजर-अमर हो जाऊँ'
śaunaka uvāca | uvāca cainaṃ bhūyo 'pi nārāyaṇam idaṃ vacaḥ | ajaraś cāmaraś ca sthāmaṃ ṛtena vinā 'py aham |
శౌనకుడు పలికెను—అతడు మరల నారాయణునితో ఇలా అన్నాడు—“భగవన్! అమృతం త్రాగకుండానే నేను అజరుడను, అమరుడను కావాలి.”
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea that true imperishability is sought through divine sanction rather than merely through a material means like amṛta; it frames immortality as dependent on the Lord’s will and grace.
Śaunaka addresses Nārāyaṇa again and petitions for a boon: to become ageless and deathless even without drinking the nectar of immortality.