Shloka 20
Ananta-Śeṣa Tapas and the Bearing of the Earth (अनन्त-शेष-तपस् तथा महीधारणम्)
तान् पक्षनखतुण्डाग्रैरभिनद् विनतासुतः । युगान्तकाले संक़्रुद्ध/ पिनाकीव परंतप:,शत्रुओंका दमन करनेवाले विनताकुमारने प्रलय-कालमें कुपित हुए पिनाकधारी रुद्रकी भाँति क्रोधमें भरकर उन सबको पंखों, नखों और चोंचके अग्रभागसे विदीर्ण कर डाला
tān pakṣa-nakha-tuṇḍāgrair abhinad vinatāsutaḥ | yugāntakāle saṁkruddhaḥ pinākīvā parantapaḥ ||
శత్రుదమనుడైన వినతాసుతుడు గరుడుడు యుగాంతకాలంలో క్రోధించిన పినాకధారి రుద్రునివలె రోషంతో ఉప్పొంగి, రెక్కల అంచులతో, గోళ్లతో, ముక్కు అగ్రభాగంతో వారందరినీ చీల్చివేశాడు.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the idea that when a powerful protector is provoked by hostile forces, his response can resemble cosmic justice—swift, decisive, and proportionate to the threat. The comparison to Rudra at yugānta frames wrath not as petty anger but as an overwhelming, order-restoring force against aggression.
Śaunaka narrates that Garuḍa, son of Vinatā, attacks and rends his opponents using his wings, talons, and beak. His fury is likened to Pināka-bearing Rudra at the end of an age, emphasizing the terrifying scale of Garuḍa’s assault.